پنهانی های واقعی من

چ یهو پیام داد. چن تا پیام که مثل موجی از شادی و آرامش بودن. من هم یه موج مشابه واسش فرستادم. قلبم یهو خوشحال شد. انرژیم زیادتر شد و حتی اشتهام هم بهتر شد. گفت بیا، نرفتم ولی حالم خوب شد. به همین راحتی میتونه من و آروم و شاد کنه و به همین راحتی به غم و اضطراب بکشونه. احساس گناه کردم از اینکه حالم انقد سریع با پیامهاش خوب شد. نباید به خودم سخت بگیرم. احساساتم که دست خودم نیس. الآن واقعا حالم خوبه و خوشحالم. فقط همین. امروز جلسه سرکار خوب پیش رفت. یعنی از شرکت ما فقط من بودم. اولین تجربه ام بود. اگه اضطراب دیروز فیل بود، جلسه امروز مورچه بود. خیلی حالم بد بود دیشب. انگار تاثیر هورمون هام هم هست. این حال تا قبل پیام های چ همچنان ادامه داشت. یهو اشک تو چشمام جمع میشد. خنکی ملایم باد کولر، نرمی پتو، طعم دیفن هیدرامین، پخشی موهام روی بالش، کشیدگی انگشتای پام، خواب پشت پلک هام، همه شبیه تابلویی از آرامشن واسم. امیدوارم این حال و بیشتر تجربه کنم تو روزهای آتی. حال قشنگیه