هر چی مینویسم ثبت نمیشه و میپره. چه فرقی داره؟ اینهمه دل سپردم به چ اون هم پرید. گوشیم شده پر از اهنگ های غمگین و کلیپ های رقص. هر چقدر از حلقه و عروسی و عروس و دوماد و ... بدم میاد عاشق رقص شدم. انگار یه تکه از خودم تو رقص پیدا میشه و برا چیدن و کامل کردن خودم مثل یه پازل باید رقص و هم یاد بگیرم و انجام بدم. این روزها عجیب حس آزادی دارم. یه آزادی که نخواسته بودمش. و هم ازش خوشحالم هم ناراحت. من حالا میتونم هر مردی و دوست داشته باشم. میتونم با هر کسی رفت و آمد کنم. میتونم هر وقت هرجایی خواستم برم. اما دلم فقط ینفر و میخواد. چ رو هنوز هم دوستش دادم. با وجود همه کارهایی که کرد. تو دلم همش التماس میکردم که کاش فقط یبار برگرده. و هر بار که برمیگشت نمیپذیرفتمش. اونی که رفته بود اونی نبود که برمیگشت. وقتی داشت میرفت پل پشت سرش و خراب کرد. هر چقدر تو آتیش عشقش بسوزم و کمبودش دلم و خراش بندازه، نمیتونم قبولش کنم. من با ریزترین جزئیات دیدمش و بهش عشق ورزیدم و اون من و به شکل کلی هم ندید. وقتی میرفت یبار به دلم رحم نکرد. یبار نگفت چطور برم که کمتر خرد شه، کمتر آسیب ببینه. وقتی میرفت شوق رسیدن به زنی و داشت که همیشه در آرزوش بود. زن زشت و بدریخت و سن بالایی که هیچیش از من سر نبود. خودم و تو آینه میبینم که خوشکلم. اما خوشحال نمیشم. از درون میشکنم که از رو ظاهر طرد نشدن. از رو باطن هم طرد نشدم. من فقط دلم نمیومد بازی کنم باهاش. دلم نمیومد تخریبش کنم. دلم نمیومد دور شم و نزدیک. خب این عشق هم نبود. چیزی نبود که وقتی چ رو باهاش بدست میارم بتونم راضی باشم. من دنبال مونس بودم نه اسیر. میفهمم که شاید به نفعم شد همه این ماجرا. هم رشد کردم هم دیدگاه هام درست تر شد و هم با کمترین هزینه تموم شد همه چی. اما دلم نمیخواد رهاش کنه. دلم به کسی که بی رحمانه رهاش کرده هنوز پایبنده. یه جا خوندم که گاهی ما درد و به عنوان اخرین حلقه اتصال با چیزی که از دست دادیم نگه میداریم. و من هم غم و سوگ رفتن چ رو چنان در آغوش گرفتم که انگار خود چ باشه. خودش که رفت میترسم غمش هم بره و همه چیز واقعا تموم شه. یکم بنظرم حال بهم زن میاد این حرفها. از خودم بدم میاد که هنوز اون ادم و دوست دارم و بهش وفادارم. اما نمیشه باهاش جنگید. دوست داشتنم واقعی بود. از ته دل. و رفتنش ناگهانی و شوک آور. راحت نیس کنار اومدن باهاش.
ژانر زندگیم و درک نمیکنم دیگه. تراژدیه؟ کمدیه؟ کاش اکشن بود. به هر سختی دارم میگذرونمش.