پنهانی های واقعی من

راست میگفت. وصال با اشلی نهایتا اون چیزی نبود که اسکارلت شوقش رو داشت 

یعنی میدونم من آینده‌ام رو با آقای ی نمیخوام اما جذابیتش...

هرچی ازش دور تر میمونم بیشتر مغزم رو تسخیر میکنه.

امروز که کل هوش و حواسم پیش اونه!

اگه بخوام از تفاوت‌های آقای ی و آقای الف بگم، آقای الف خیلی مهربونه با من و حمایتم میکنه، میپذیره، رفیق رفیقه

آقای ی مورد تمسخر قرار میده، نادیده میگیره و بنظر نمیاد بعنوان یه آدم هم دوستم داشته باشه

اگه تو جنگل هم کنار آقای الف باشم و باهم تنها باشیم باز احساس امنیت میکنم چون اون من رو هم از خودش میدونه 

اما میون جمعیت از آقای ی میترسم‌. نکه بحث تجاوز و اینها باشه، میترسم که من رو چطور قضاوت کنه، مورد تمسخر قرار نده یا باهام بدرفتاری نکنه

و سوال اینجاست که چرا واسم جذابه؟

چرا انقدر واسم مهمه که ببینتم؟