مشکل از بی مسئولیتی و خیانت چ شروع شد و من نتونستم چ رو از قلبم و زندگیم بیرون کنم. وقتی برگشت گفتم عاشقم نبودی که رفتی، گفت عاشقت بودم که برگشتم. برام قابل پذیرش نیس ولی نتونستم بیخیالش بشم. امروز میخواست هزینه های کلاس های رقصم و خودش واریز کنه، گفتم تو رابطه ایم؟ گفت نه عاشقیم. گفتم بهم متعهدیم؟ گفت نه. هر چقدر موجودیم کم باشه، این مدل بودنش و نمیخوام قبول کنم. درسته وقتی میخواد ببینتم هنوز بهش نه نمیگم اما نمیذارم باز منبع امنیت مالیم بشه. دیگه جایی تکیه نمیدم که احتمال فروپاشیش زیاده. من رو چ حسابی باز نکردم. چ رو حذف نکردم هنوز اما دارم خودم تغییر میکنم. شاید اون غول مرحله آخره. اول تو روابط دیگم ابراز نارضایتی کردم، توضیح هارو شنیدم، فاصله گرفتم، جاهایی جلو رفتم، جاهایی عقب کشیدم، من خودم و رها نمیکنم دیگه. مهم نیس کی چه فکری میکنه. زندگی من قوانین و ترجیحات من.
امروز سرکار تو چن موقعیت عصبانی شدم و تا حدی ابرازشون کردم. هوش مصنوعی گفت اینها هم برا خودت جدیده هم برا بقیه، چون اخیرا کمتر احساساتت رو قورت میدی. هیجان انگیزه. خودمو دیگه مجبور نمیکنم که طور دیگه‌ای حس کنم، با خودم مهربونترم. راحتتر نه میگم بدون فکر زیاد و خودخوری.
هنوز یه چیزایی مضطربم میکنه. مثلا پدر من چرا ساعت ۲ شب خونه نیس؟ شاید بدترین ازدواجی که دیدم، ازدواج پدر و مادرمه. دو تا دشمن که اصرار دارن تا ابد همخونه باشن. چندش آوره.
راستش دارم فکر میکنم چ چقدر به پدر و مادرم شباهت پیدا کرده. الگوی عشق و آسیبش که شبیه عشقیه که از مادرم دریافت کردم. و غیبت ها و اینکه نمیشه ازش حس امنیت گرفت شبیه پدرم هست. پدرم هم هست، هیچوقت واقعا ما رو ترک نکرده شاید هیچوقت هم نکنه اما اغلب اوقات خونه نیس، حتی تو ساعات آنرمالی مثل ۲ شب.
اگه خیلی پول داشتم بخش زیادی از مشکلاتم حل میشد. این یک دو ساعت خوابم برده بود، خواب دیدم ی پیامم و جواب داده. نمیدونم چرا جواب نداد. خیلی ازش گذشته، حدود یک ماه. میخواستم کمکم کنه و بهم مشورت بده درمورد مسیر شغلیم.
میخوام از حالت بقا سوییچ شم رو حالت زندگی...